A talented friend

 

Afgelopen week bezocht ik met een goede vriendin de expositie met schilderijen van haar man Wim. In een oud tot atelier omgetoverd winkelpand werden de kunstwerken tentoongesteld. Normaal gesproken val ik op felle kleuren, maar de schilderijen van Wim maakten een enorme indruk op mij. Vooral zijn werk in zwart wit. Wim schildert realistisch en heeft een goed oog voor detail en het spel tussen licht en schaduw. Ontzettend knap! Inspiratie vind hij in de schoonheid van het menselijk lichaam. Een aantal van zijn schilderijen is zo gedetailleerd dat ik soms bijna het idee had naar foto's te kijken. Helaas is de expositie afgelopen. Als je meer van zijn werk wilt zien, kan je altijd een kijkje nemen op zijn website. Wim schildert ook in opdracht. Ik ben benieuwd wat jullie van zijn werk vinden?

Last week I went to see an exhibition with paintings made by the husband of a very dear friend of mine. In an old shop, that had been converted into a studio, his paintings were exhibited. Normally I like paintings with bright cheery colours, but Wim's paintings made an enormous impression on me. Especially the ones in black and white. Wim is a realistic painter with a great eye for detail and light. He is just very talented! He finds his inspiration in the beauty of the human body. Some of his paintings are so detailed, that it is just as if your are looking at a photo. Unfortunately his exhibition has ended, but if you want to see more, you can take a look at his website. Wim also paints on commission. Please tell me what you think of his work?

Delft blue

Afgelopen zaterdag stond ik voor een dilemma. Ga ik naar de tuin om alles winterklaar te maken, of bezoek ik een aantal monumenten, in het kader van de Open Monumentendag. Uiteindelijk gaf de gort droge grond bij ons op de tuin de doorslag. Het lukte mij niet om een spade in de grond te krijgen, laat staan planten te verplaatsen. De Open Monumentendag kreeg de voorkeur. Onze bestemming werd Delft. Delft is voor ons niet alleen dichtbij, maar bood mij ook de gelegenheid om nog een stukje rommelmarkt mee te pikken. Altijd leuk! Bovendien werd het hoog tijd om eens het graf van de 'Vader des Vaderlands', Willem van Oranje, te bekijken in de Nieuwe Kerk. Ook de Hortus Botanicus stond op onze agenda. Over de Hortus de volgende keer meer. Het graf van Willem van Oranje viel zeker niet tegen. Het is een enorm praalgraf, dat door zijn omvang en uiterlijk in scherp contrast staat met het verdere interieur van de kerk, dat vrij sober is. Na ons bezoek aan het graf bezochten we het Stadhuis (van waaruit je vanaf de eerste verdieping prachtig uitzicht hebt over de stad) en maakten een wandeling door Delft. Het was een heerlijke nazomerdag. We genoten van de zon, de muziek om ons heen en de veelal vrolijke mensen. Het leek wel alsof iedereen er afgelopen zaterdag in Delft een feestje van wilde maken.

Last saturday I had to make a difficult decision. Do I go to the garden and make it ready for winter, or visit some monuments because of the 'Open Monument day'. The dry ground in our garden decided for us. It was impossible to get a spade into the ground. Even if I stood on it with my full weight, nothing happened. So, Delft it was going to be. It is not too far away from the town where we live and it gave me the perfect opportunity as well to walk along the flea market. I always enjoy that! Furthermore, it was high time to visit the grave of William of Orange, which is situated in the Nieuwe Kerk. The Hortus Botanicus was also on our 'to do list', but more about that soon. We weren't dissapointed by the grave. It was very impressive, whereas the church itself is very basic, but nevertheless beautiful. After our visit to the Nieuwe Kerk we went to the Town Hall and made a walk through town. It was a lovely late summer day. The sun was shining, there was music everywhere and the people were cheerful. It was just as if everyone in Delft wanted to make a party of this day.

A lunch walk

In mijn lunchpauze maak ik vaak een wandeling door Schiedam. Het is heerlijk om tussen het werken door  een frisse neus te halen en te genieten van al het moois om je heen. Meestal wandel ik een stukje door een winkelstraat, langs het stadhuis of over de gracht, maar gisteren heb ik een kijkje genomen bij het Proveniershuis. Dit is een hofje dat langs de rivier de Schie ligt en is gebouwd tussen 1756 en 1761. Ik kom er graag, omdat het een prachtig stil plekje is temidden van de drukte van de stad. Het hofje werd oorspronkelijk bewoond door 'Proveniers'. Dit waren mensen die zich inkochten in een proveniershuis en voor dat bedrag levenslang kost en inwoning ontvingen. In 1834 stierf de laatste bewoner. Enkele jaren later werd de gemeente Schiedam eigenaar van het hofje en werd het in gebruik genomen als armenhuis. Na een brand in 1981 is het complex volledig gerenoveerd en worden de huisjes opnieuw bewoond. Misschien is het een leuk idee om er vandaag, tijdens de open monumentendag, een kijkje te gaan nemen!

During my lunchbreak I often take a walk through the old centre of Schiedam. It always feels good to have a break from work and enjoy the fresh air and beautiful things around you. Most of the time I walk along the highstreet, past the town hall or along one of the canals, but yesterday I visited 'The Proveniershuis'. The Proveniershuis is a cluster of houses situated along a court and was built between 1756 and 1761. In Dutch we call it a 'hofje'. The house was originally inhabited by 'Proveniers', who paid money to live there and subsequently received board and lodging for the rest of their lives. In 1827 there were only 3 'proveniers' left. In 1834 the last inhabitant died.
In 1863 the municipality of Schiedam became owner of the Proveniershuis. At that time the building became a house for the poor and was inhabited mostly by elderly people. After a fire in 1981 the house was completely restored and is once again lived in. Today it is open monument day in Holland, this beautiful house is most certainly worth visiting!

In Flanders fields

 

 

 


In Flanders fields the poppies blow
Between the crosses, row on row,
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Searce heard amid the guns below.

We are the Dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved and were loved, and now we lie
In Flanders fields.

Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
In Flanders fields.

By John McCrae

An English garden in France

 

Soms gebeurt het wel eens dat je onverwacht ergens terecht komt waar het zo mooi is dat je helemaal verrast bent. Dan blijkt ook nog eens dat je er als enige bezoekers rond loopt..... Zo verging het ons in het 'Parc de Moutiers', een weelderige, volgens Engelse stijl aangelegde tuin vlakbij Dieppe in Normandie. Oké, het was een regenachtige dag....maar toch, de tuin kan zonder meer tippen aan die van Sissinghurst! We begrepen er helemaal niets van. De tuin is aangelegd in een naar zee aflopende vallei. In een schilderachtig decor vind je het 19e eeuwse door Edward Luytens in 'Arts and Craftstijl' gebouwde landhuis. Aan de achterzijde oogt het huis bijna Italiaans. Zo bijzonder! Als je naar de foto's kijkt begrijp je vast wat ik bedoel. De tuin heeft in ieder jaargetijde wel iets te bieden. Het staat vol met Camelia's, enorme Rhodondendrons en honderden Hortensias. Ook zijn er stijlvolle aangelegde tuinen, waaronder een witte. Het leuke was dat wij tijdens onze wandeling door de tuin de eigenaresse van het landgoed tegenkwamen. Gekleed in een spijkerbroek met hoge laarzen en een mand was ze druk bezig alle gevallen takken en onkruid weg te halen uit de tuin. Zo zie je maar weer... We hadden een prettig gesprek! Het is altijd heerlijk om met mede tuinliefhebbers over bloemen en planten te praten. In een van de tuinen kwam ik een vrij hoge plant tegen (ongeveer 1 meter) met kleine paarse knopjes en roze bloemetjes (zie foto). Al een tijdje ben ik op zoek naar de naam, maar ik kan het nergens vinden. Weet een van jullie misschien welke plant het is? Ik wil hem zo graag in mijn tuin zetten!

Een heel fijn weekend! Lieve groet, Madelief

It sometimes happens that you are, quite by accident, in a place that is so surprisingly beautiful that you are amazed! It was even more surprising that my husband and I were the only two people walking around.

That's what happened to us when we visited the 'Parc de Moutiers', an amazing English style garden nearby Dieppe in Normandy. Ok, it was a rainy day, but that only made the garden & the plants in it more beautiful. I think this garden is certainly as beautiful as the gardens of Sissinghurst in England! I do realise it is quite a thing to say, but it just is....

The garden was built in a secluded valley adjoining the sea. In a fairy tale setting a grand 19th century mansion was built in the Arts and Crafts style by the English architect 'Edward Luytens'. At the back, the facade of the house looks almost Italian. When you look at the pictures you see what I mean. The garden has something to offer in every season. Camelia's, enormous Rhodondendrons and loads of Hydrangeas.

There is a woodland area, but there are also some formal gardens, for instance a white one. When we were walking through the garden we met a lady dressed in jeans and boots, with a basket on her arm. It appeared to be the 'lady of the house', who was removing weed and fallen branches....We had a very nice talk. It always feels good to talk to a fellow garden lover!

In one of the gardens I saw a beautiful plant of about 1 meter high, with tiny purple buds. When the buds open the flowers are a delicate shade of lilac/pink. I have been through my garden books, but I just can't find it. I hope you can help me, because I would really love to have the plant in my garden! I have shown a picture of the plant above.

Have a great weekend! Love, Madelief